Patron szkoły
Jarogniew Drwęski:
Pierwszy prezydent niepodległego Poznania i budowniczy nowoczesnego miasta
Jarogniew Mikołaj Drwęski (1875–1921) zapisał się na kartach historii jako wybitny prawnik, patriota i pierwszy polski prezydent stołecznego miasta Poznania po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Choć jego prezydentura trwała krótko, fundamenty, które stworzył, ukształtowały dzisiejsze oblicze stolicy Wielkopolski.
Od obrońcy Drzymały do ratusza
Urodzony 6 grudnia 1875 roku w ziemiańskiej rodzinie w Glinnie, Drwęski od wczesnych lat angażował się w polskie życie narodowe. Po ukończeniu prestiżowego Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu i studiach prawniczo-ekonomicznych w Berlinie, otworzył w Poznaniu własną kancelarię adwokacką.
Dał się poznać jako niezłomny obrońca w sprawach politycznych – w sądach pruskich reprezentował m.in. polskich nauczycieli z Wrześni oraz służył wsparciem prawnym samemu Michałowi Drzymale.
Ojciec współczesnego Poznania
Kluczowe dla miasta stanowisko powierzono mu 11 listopada 1918 roku – na krótko przed wybuchem zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego. W 1919 roku został oficjalnie pierwszym polskim prezydentem miasta, które zaczął dynamicznie reformować.
Do jego największych zasług dla Poznania należą:
- Błyskawiczna repolonizacja: Sprawnie przywrócił polskie nazwy ulic i placów, zreorganizował administrację i dbał o polski charakter urzędów.
- Narodziny Targów Poznańskich: To on zainicjował I Targi Krajowe (maj 1921 r.), z których wyewoluowały znane na całym świecie Międzynarodowe Targi Poznańskie (MTP).
- Inicjatywy społeczne: W trudnych powojennych czasach uruchomił szeroko zakrojone roboty publiczne, by walczyć z bezrobociem, a także wzorowo zorganizował aprowizację (zaopatrzenie miasta w żywność).
- Związek Miast Polskich: Skutecznie doprowadził do powstania tej ogólnopolskiej, samorządowej organizacji i został wybrany jej pierwszym prezesem.
Społecznik z wielką pasją
Drwęski nie ograniczał się wyłącznie do spraw urzędowych. Był zapalonym miłośnikiem sportu i animatorem życia społecznego. Znacząco przyczynił się do rozwoju polskiego wioślarstwa jako organizator Klubu Wioślarskiego 04, wspierał Bractwo Strzeleckie i był prezesem Aeroklubu Polskiego w Poznaniu.
"Człowiek nieugiętej pracy" – tak wspominano Drwęskiego, który w decydującym momencie dziejowym potrafił połączyć prawniczy profesjonalizm z ogromnym sercem dla swojego miasta.
Prezydent zmarł nagle w wieku zaledwie 45 lat na skutek zachorowania na dyzenterię (14 września 1921 r.). Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan. Dziś w samym centrum Poznania – w sąsiedztwie Pomnika Powstańców Wielkopolskich – o jego zasługach przypomina park nazwany imieniem jego i jego żony Izabeli.
Kalendarium życia Jarogniewa Drwęskiego:
-
6 grudnia 1875 – Narodziny: Przychodzi na świat w ziemiańskiej rodzinie w Glinnie pod Poznaniem.
-
1904 – Początek kariery prawniczej: Po studiach w Berlinie otwiera w Poznaniu kancelarię adwokacką. Szybko staje się znany jako obrońca w procesach politycznych.
-
11 listopada 1918 – Przejęcie władzy w mieście: Zostaje mianowany nadburmistrzem Poznania, przejmując administrację tuż przed wybuchem Powstania.
-
17 kwietnia 1919 – Pierwszy prezydent: Zostaje oficjalnie wybrany na pierwszego polskiego prezydenta miasta Poznania.
-
maj 1921 – I Targ Krajowy: Otwiera wydarzenie, które zapoczątkowało tradycję dzisiejszych Międzynarodowych Targów Poznańskich.
-
14 września 1921 – Przedwczesna śmierć: Umiera niespodziewanie w wieku zaledwie 45 lat. Zostaje pochowany na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan.
- Błyskawiczna repolonizacja: Sprawnie przywrócił polskie nazwy ulic i placów, zreorganizował administrację i dbał o polski charakter urzędów.